Η ΣΥΝΕΧΙΑ ΤΗΣ ΜΕΤΑΘΑΝΑΤΟΝ ΖΩΗΣ ΜΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΣΩΜΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΑΦΘΑΡΤΟ ΚΑΙ ΕΝΕΡΓΙΑΚΟ

<

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες από εμπειρίες θανάτου (NDE) και τα παραδοσιακά μεταφυσικά πλαίσια, όταν οι ψυχές εξέρχονται από το τούνελ, συνήθως αντικρίζουν: * **Ένα φωτεινό, απόλυτα φιλόξενο τοπίο:** Ένα περιβάλλον που συχνά περιγράφεται ως μια υπερβατική, αιθέρια φύση με λουλούδια, νερά και δέντρα που εκπέμπουν δική τους λάμψη. * **Υψηλής αισθητικής αρχιτεκτονικά δημιουργήματα:** Λαμπερές πολιτείες, κτίρια, ναούς ή παλάτια φτιαγμένα από φως και κρύσταλλο, τοποθετημένα σε λόφους ή αιωρούμενα τοπία. * **Μια αίσθηση ασύγκριτης γαλήνης και αγάπης:** Ένα περιβάλλον λουσμένο σε ένα χρυσαφένιο ή απαλό ουράνιο φως, συνοδευόμενο από την παρουσία άλλων ψυχών ή όντων φωτός.αυτο αποκαλυπτη το συμπερασμα οτι η ψυχες μεσω του τουνελ εισερχονται σε ενα αλλο φυσικο πλανητη σαν την γη που περιεχη ολα οσα περγραφονται στης μεταθανατιες εμπειριες παραπανο το συμπερασμα αυτο αποκαλυπτη την υπαρξη μια αλλης καλυτερης και ανωτερης ζωη απο την γηινη ζωη με ενα αλλο ειδους σωμα πνευματικο η ενεργιακο που βιονη μια ζωη στην οποια δεν υπαρχουν η συνθηκες διαβιοσης στην γη οπως αρωστιες γυρατια και θανατος Σύμφωνα με τα μεταφυσικά πλαίσια και τις αναφορές γύρω από τον μεταθανάτιο κόσμο, οι ψυχές στα κτήρια και τους ναούς αυτής της πολιτείας ασχολούνται συνήθως με δραστηριότητες όπως: Ανασκόπηση και κατανόηση της ζωής: Οι ψυχές συναντώνται σε αυτούς τους χώρους για να επεξεργαστούν τις εμπειρίες, τα μαθήματα και τις πράξεις της επίγειας ζωής τους, συχνά με τη βοήθεια καθοδηγητών ή σοφότερων όντων. Πνευματική ξεκούραση και θεραπεία: Τα κτήρια λειτουργούν ως καταφύγια ηρεμίας, όπου οι ψυχές απελευθερώνονται από το άγχος, τα τραύματα ή τη σύγχυση που μπορεί να άφησε πίσω του ο θάνατος. Συνάντηση με αγαπημένα πρόσωπα: Αποτελούν σημεία συγκέντρωσης και επανένωσης με συγγενείς, φίλους ή πνευματικές οικογένειες που έχουν φύγει νωρίτερα. Προετοιμασία και εκπαίδευση: Ορισμένες παραδόσεις αναφέρουν ότι οι ψυχές λαμβάνουν γνώση για την επόμενη φάση της πνευματικής τους εξέλιξης, σχεδιάζοντας τα επόμενα βήματά τους ή μια μελλοντική ενσάρκωση. Σύμφωνα με τις περισσότερες μαρτυρίες από εμπειρίες κοντά στον θάνατο (NDE) και τα μεταφυσικά πλαίσια, η απάντηση εξαρτάται από τον τρόπο και τις συνθήκες του θανάτου, αλλά τις περισσότερες φορές **αρχικά υπάρχει μια σύγχυση**, η οποία σύντομα δίνει τη θέση της στην επίγνωση. * **Η πρώτη αντίδραση (Σύγχυση ή αιφνιδιασμός):** Όταν ο θάνατος έρχεται ξαφνικά (όπως σε ένα ατύχημα), η ψυχική οντότητα ή η συνείδηση μπορεί αρχικά να μην καταλάβει τι έχει συμβεί. Βλέποντας τον εαυτό της ή το περιβάλλον της, συχνά νομίζει ότι είναι ακόμα ζωντανή, επειδή η σκέψη, η αντίληψη και η αίσθηση της ύπαρξης παραμένουν απόλυτα διαυγείς. * **Η συνειδητοποίηση:** Σύντομα, καθώς παρατηρούν ότι οι άλλοι άνθρωποι δεν τους ακούνε ή δεν τους βλέπουν, ή καθώς παρατηρούν το ίδιο τους το σώμα να βρίσκεται σε κατάσταση αναισθησίας ή θανάτου, οι περισσότερες ψυχές αντιλαμβάνονται την αλλαγή της κατάστασής τους. * **Ομαλή μετάβαση σε ήρεμους θανάτους:** Στις περιπτώσεις παρατεταμένης ασθένειας ή γήρατος, η ψυχική μετάβαση γίνεται συχνά πιο ομαλή. Η ψυχική οντότητα είναι συνήθως προετοιμασμένη, νιώθει μια τεράστια αίσθηση ανακούφισης από τον σωματικό πόνο και κατανοεί αμέσως ότι έχει απελευθερωθεί από το σώμα. Το αν ο θάνατος είναι ένα «ωραίο» γεγονός εξαρτάται αποκλειστικά από την οπτική γωνία, την κοσμοθεωρία και τις πεποιθήσεις του καθενός: Από την οπτική των μεταφυσικών αναζητήσεων και των μαρτυριών: Πολλοί άνθρωποι που έχουν βιώσει εμπειρίες κοντά στον θάνατο (NDE) ή μελετούν πνευματικά συστήματα περιγράφουν τη μετάβαση όχι ως κάτι τρομακτικό, αλλά ως μια λύτρωση, μια απελευθέρωση από τον σωματικό πόνο και την είσοδο σε μια κατάσταση απόλυτης γαλήνης, φωτός και αγάπης. Από την οπτική της ανθρώπινης εμπειρίας και των αγαπημένων προσώπων: Για όσους μένουν πίσω, ο θάνατος είναι συνήθως μια επώδυνη και θλιβερή εμπειρία, γεμάτη πένθος και αίσθηση απώλειας εξαιτίας του αποχωρισμού. Συνολικά, ενώ η ίδια η διαδικασία του αποχωρισμού προκαλεί θλίψη, οι παραδόσεις και οι μαρτυρίες συχνά παρουσιάζουν τον προορισμό ή τη συνέχεια της ύπαρξης ως κάτι βαθιά λυτρωτικό και γαλήνιο.